|
En opeens zie je iets: nog 1 maand voordat ik alweer me vliegtuig naar huis pak. Ja echt! Bereid je maar weer vast voor, zet de zoute sticks (pepsels) met Coca Cola maar vast klaar en gooi je frikandellen maar vast in de pan! Haha, nee mensen, deze maand ga ik er nog even lekker van genieten, voor zolang ik dat deze vakantie dagen al niet deed. Want aan Nederland wil ik nu nog even niet denken (Brrrr koud!).
20 December zijn Tom, Sander en ik wezen surfen op Muizenberg. De golven waren heerlijk, de golven kwamen met mooie setjes binnen, goede interval tussen de golven en zo’n 2,5 meter hoog. Heerlijk dus weer. Voor Tom was het weer de 1e keer sinds lange tijd, dus wij allemaal gemotiveerd het water in. Tom ging er helemaal voor, evenals ik, die alweer wat skills heb opgevijzeld. Want wie wil er nou niet schuin met de golf mee kunnen surfen, nog net geen ‘off-the-lip’ trick! Ik helemaal vrolijk totdat er opeens een bodyboarder niet voor mij aan de kant gaat, en ik dus moet uitwijken! Na me uitwijk manoeuvre val ik in het water en zie me board naar me toe komen, op dat moment was het alweer te laat: board tegen me hoofd. Natuurlijk (Edwin kennende) een diepe snee vlak naast het oog. Ik alweer blij dat het board me niet in het oog geraakt had, maar alsnog moesten we snel onze spullen pakken om richting het ziekenhuis te rijden voor een 3-tal hechtingen. Tom mocht (met volle trots) de doktor helpen met hechten, hij mocht de draadjes afknippen! Na de kleine ingreep werd ik ingepakt als een piraat en mocht ik weer richting huis met een zak vol snoepjes (antibiotica). Die dag zijn we nog even uit eten geweest, en toen op tijd slapen. De volgende dag stonden we wat later op dan gepland, maar zijn we uiteindelijk toch nog de Table Moutain opgeweest. Na me klim ervaringen met de Lion’s Head besloot ik nu maar de kabellift naar boven te pakken. Eenmaal boven hadden we een prachtig 360 graden uitzicht over Kaapstad. Aangezien de berg midden in de stad lig zie je aan elke kant van de berg wel weer een ander deel van de stad. Erg mooi dus (zoals je ook op de foto’s kunt zien!). Na een rondwandeling boven op de platte berg zijn we naar de kerk gegaan voor een Kerstmis dienst. Ook deze keer was het weer feest in de ‘Hillsong Church’. Er werd een kerststukje opgevoerd met veel dans en zang en muziek. Tom was er erg van onder de indruk, want zo’n soort kerk had hij nooit van z’n leven verwacht. Maar ook Tom vond het erg leuk om gezien te hebben. Maandag, de dag dat we naar Robbeneiland gingen. Eindelijk had ik dan een keer de boeking weten te maken. Wij om 9 uur op de boot richting Robben Island. Het eiland waar vroeger een gevangenis is geweest, waar vele politieke leiders op hebben vastgezeten (waaronder ook Nelson Mandela). We kregen een rondleiding over het eiland en zagen verschillende afdelingen van de gevangenis. Ook was er een ex-gevangene op het eiland wat ons vertelde over hoe een normale dag eraan toe zou gaan op het eiland. Over de illegale politieke gesprekken die er werden gehouden tot aan de celdoorzoeking met een Duitse herder (die dan ook gewoon de gevangene beet!). Na deze verhalen gehoord te hebben ga je toch heel anders kijken naar deze gevangenis EN het eiland. Nelson Mandela studeerde bijvoorbeeld op de wc, omdat hier altijd het licht s’nachts aan was, en hij overdags gewoon als gevangene moest werken. Na de hele rondleiding moesten we weer richting de boot, echter was het weer zo erg omgeslagen dat er een kleine storm was, en de boot dus helemaal heen en weer ging. Nou ik kan je zeggen, de mensen aan boord waren niet echt heel gezond meer. Echter had ik nergens last van en kon het allemaal goed binnen houden.  Na Robbeneiland zijn we snel naar het ziekenhuis gegaan voor een snelle controle, hier bleek alles okee te zijn en zijn we snel door gereden naar het Canal Walk winkelcentrum waar we met de familie van de Bahama’s hadden afgesproken. Zoals gewoonlijk met de familie was de middag weer gezellig en lachen geblazen. Dinsdags zijn Tom & Sander weer even wezen surfen, helaas moest ik van de kant toekijken om zo infecties aan me wond te voorkomen. Woensdags zijn we naar het mooie Llandudno beach gereden waar de golven ENORMUS waren. Er bleek weinig van het strand over te zijn bij aankomst in de –door stenen rotsen omgeven- baai. We besloten maar naar Hout Bay te rijden om daar nog even de toerist uit te hangen en wat ‘sightseeing’ te doen. S’avonds zijn we naar Longstreet gegaan voor een drankje in Zula, echter die kerstnacht was er niet zo heel veel te beleven. 25 December, kerstmis. We zijn naar een studente geweest waar we waren uitgenodigd voor een kerstlunch. Dit bleek een heel groots diner te zijn met de hele familie. Het was erg leuk om zomaar even kerst te kunnen vieren met een Afrikaanse familie. Het was erg gezellig, het eten was erg goed, en natuurlijk waren de cadeau-uitpak-taferelen ook erg leuk! Ook wij hadden wat cadeautjes ingelegd en gekregen uiteraard! Rond een uurtje of 6 gingen we even langs bij de professor, waar we ook voor kerstdag uitgenodigd waren. Onze professor komt uit Bulgarije, dus ook hun vieren kerstmis weer op een eigen manier. Veel Bulgaren waren dan ook van de partij op het kerstfeestje, voorzien van genoeg alcohol. Rond een uurtje of 9 bleek ook hier nog eten op de planning staan. Echter konden we dit natuurlijk niet afslaan en hebben we hier ook weer een heerlijk diner gehad. Omdat we aardig moe waren van de hele dag zijn we maar bijtijds naar huis vertrokken. De volgende ochtend zijn we vroeg opgestaan om richting het strand te gaan. Tweede kerstdag staat hier ook wel bekend als Boxingday. Dat is de dag waarop iedereen zo’n beetje naar het strand gaat om uit te buiken van de eerste kerstdag. Het was dus erg druk op Camps Bay, maar gelukkig waren wij al vroeg van de partij op het strand, en hebben we daar de hele dag doorgebracht. Heerlijk zo’n 2e kerstdag op het strand! Tom bleef maar zeggen gedurende de dag: ‘Wat is het leven toch zwaar!‘. S’avonds zijn we gaan stappen in de clubs: Mercury en Fiction. In Fiction ging het feest (en wij) dan ook aardig los met wat lekkere house muziek. Vandaag zijn we naar Cape Point gereden waar de beruchte vuurtoren staat die alle schepen –toen die tijd- om het gevaarlijkste punt van Kaapstad moest leiden. Ook zijn we natuurlijk even naar het meest zuid-westerlijke puntje van Afrika geweest, waar we natuurlijk een foto-shoot met het beruchte ‘Cape of Good Hope’-bord hebben gedaan. Op de terug weg kwamen we nog een struisvogel tegen die erg geïnteresseerd was in onze auto, die toch bijna onze banden zou lekprikken met die stompe snavel van hem. Ook kwam hij nog bijna via het raam naar binnen zetten met z’n nek toen Tom wat foto’s probeerde te schieten van het beest. Daarna zijn we uit eten geweest in het beruchte SPUR food-keten, die door heel Zuid Afrika zijn vestigingen heeft. Na deze lange autorit van zo’n 2 a 2,5 uur ben ik toch wel aardig moe, en ga zo maar slapen. Want morgen moeten we weer vroeg op omdat de jongens (Sander & Tom) even wat kitelessen gaan nemen bij de locale jaja: BEST-kiteboard dealer. Dit belooft dus veel grappige foto’s voor morgen! (dat eigenlijk vandaag als is, 28 December) Trusten. Uitspraken bij deze blog: ‘… One more, one more, one more!’ Doktor: ’So, you are not going to surf anymore?’ Edwin: ‘How do you mean? When am I ready to go again?’ Doktor: ‘ Haha, your board hit you really hard!’ ‘…Last Christmas, I gave you my heart…’
 |
RSS feed Commentaar
Nou guys have fun the last day from 2008!!!!! Dikke kus van ons
!!! Maak er nog wat moois van de laatste daagjes samen!! 
Nou zit ik al weer te lezen hi hi. Ik zie wel dat je de kerstdagen goed doorgekomen bent en dat je ook lekker gegeten heb. Vervelend dat je licht gewond geraakt bent maar hopelijk kun je snel weer surfen. veel plezier nog groetjes xx t Dinie