|
Zo mensen, alweer een tijdje geleden en dus hoog tijd voor een blog! 17 Oktober gaf Sander zijn verjaardagsfeestje, aangezien hij het feestvarken was die dag. Ik had hem daarom maar een jazz cd cadeau gedaan. Hij hard diverse taarten gehaald, echter zijn de taarten hier wel een beetje erg apart van smaak maargoed, was weer een gezellige avond.
s’Avonds ging Sander naar de bar @ University Western Cape. Echter ging ik met Jenno en Amber mee naar Cape Town stad. Waar we naar Zula zijn geweest met onze ‘Nederlandse’ groep. Na een tijdje waren me pootjes welweer uitgedanst en zijn we gaan slapen. Want de volgende ochtend alweer vroeg in de benen om te gaan surfen in Muizenberg. Natuurlijk voordat we als wilde zeehonden in het water gingen spartelen heb ik eerst weer met me sharkspot-vriend gepraat. Echter was de kust de gehele week al veilig geweest. Dus dat geeft dan weer NET even wat fijner gevoel als je in het water ligt hé! Hier hebben Jenno en ik het er dan ook maar van genomen en hebben we even een surf foto sessie gehouden en hij was daar zeer over te spreken. Nadat we waren uit gesurft zijn we weer terug naar Seapoint gegaan, waar Amber en Jenno verblijven. Hier hebben we even de foto’s bekeken van de surfsessie en mevrouw Amber bleek toch wel een beetje jaloers te zijn op de mooie foto’s van Jen. Daarna kwam Sander me ophalen nadat hij zijn kater verwerkt en z’n haren weer kortgewiekst had. s’Avonds was ik uitgenodigd door een bekende van me voor een mooi rockfeest: The road to V. Dit was in de Essembly club: een club die eruit zat als een oude schuur hooischuur, die een beetje geüpgrade was met een podium en een bar om het toch maar wat spectaculairder te maken…. Maar echter was dit wel volgepakt met HD-camera’s omdat MTV Base deze sessies uitzend op tv! Het waren namelijk allemaal bandjes met eigen nummers die het tegen elkaar opnamen om zo als eerste te eindigen en op een festival te mogen staan. Een geslaagd weekend dus wel weer! Woensdags na de lange zwoegende werkdagen ging ik met Jenno kitesurfen op Bloubergstrand. Jenno nam nog even wat lessen, en kwam steeds zonder boardje (bodydrag) voorbij dobberen in het kabbelende water, om het gevoel van de kite onder de knie te krijgen. Er waren weer lekkere hoge golven die er altijd maar een extra spannende factor aan toevoegen. Maar zowel Edwin als Jenno hebben de dag overleefd. En begon de Zon alweer te Zakken in de Zee, wat weer wat mooie foto’s heeft opgeleverd. Na wat KFC zijn we weer bekaf maar voldaan richting huis gegaan. Vrijdags voelde ik me niet zo fit in de ochtend en ben ik maar een dagje thuis gebleven van stage. Echter s’avonds ben ik met Sander en Silvanus naar FTV club gegaan, wat staat voor Fashion TV. Ik besloot maar te rijden, aangezien ik niet zo zin in alcohol had. Echter waren er maar een paar modellen in de zaal aanwezig. Ik vond het meer photoshop modellen dan echte modellen, want ze waren alleen maar dun & lang van stuk. Daar zit natuurlijk NIEMAND op te wachten.. Ook kwamen de ‘Nederlandse’ groep erheen. Toen ze er waren sprak ik Karian weer, de meid van onze NIET-geslaagde bbq actie. Ze zei dat haar telefoon gestolen was en dus daarom geen contact meer had kunnen opnemen met ons. Wat ze wel jammerlijk vond. Echter was ze ondertussen naar het Krugerpark geweest en ze zei dat het zeer de moeite waard was, maar wel ERG primitief. En ze was toch ook wel weer blij dat ze terug was. Even later op de avond kwam Amber erachter dat ook haar telefoon was gestolen. Tja het moet niet gekker worden! Maargoed, gelukkig is het allemaal maar materiële zaken. Ze zeggen hier ook altijd: net op het moment dat je hier jezelf begint te wennen aan de omgeving wordt je weer even op je vingers getikt als je even wat nonchalant (of minder zorgzaam) met je spullen omgaat. Wat dus erop duidt dat je gewoon continue op je spullen moet blijven letten hier.. want weg is ook echt weg hier. Zaterdag was het dan eindelijk weer een vrije dag. We (ik, Sander, Jared) hadden eerst gepland staan om naar meneer Nelson te gaan, ofja eigenlijk zijn gevangenis waar hij heeft gezeten voor een paar daagjes. Echter ging de trip niet door. Dus moeten we nu weer een nieuwe afspraak maken om erheen te gaan. We besloten dus maar naar Kirstenbosch bloementuin te gaan. Dit was toch wel even weer lekker om van die prachtige natuur te genieten hier. De bloementuin heeft vele soorten bloemen, en is gelegen tegen de berg aan. Wat het dus extra mooi maakt omdat je best ver omhoog kunt lopen. Op een gegeven moment raakte wij een beetje van het pad, en moesten we door over kleine watervallen heen om ons pad te vervolgen. Maar op een gegeven moment werd ons pad toch wel erg smal, en liepen we zo ongeveer door de modder heen te stappen om verder te komen. Ook zagen we niemand meer om ons heen, wat er dus op duidde dat we wel aardig van de bewoonde wereld verwijderd waren. Ook omdat de begroeiing zo dicht was wisten we niet of we wel de goede kant op liepen. Echter naar een spannende filmopname wisten we toch nog de weg terug te vinden en waren we blij dat we weer wat klinkers onder onze voeten hadden! Tenminste, ik was wel blij, want me voeten waren toch wel aardig gaar gebakken. Toen we bij de uitgang kwamen bleken we dus een pad te hebben genomen die ons naar de top van de berg zou hebben geleid. Oftewel, we waren al gewoon half bezig met de berg te beklimmen. HAHA, vandaar dat niemand er was! In ieder geval hebben wij een avontuurlijke dag gehad! Echter waren we wel moe, en besloten om voor ons te laten gaan koken, en zijn we uiteten gegaan in grand west casino. We liepen door het casino gedeelte en ik werd RAM-gek van alle gokkasten die van die blieb geluidjes maakte.. het waren er ook gewoon TEVEEL, met daaraan allemaal oude mevrouwtjes die met pensioen zijn gegaan en verslaafd zijn geraakt aan gokken. Hoe kom je van je pensioen geld af zeg ik dan maar..sommige leken wel gewoon te slapen, maar ondertussen toch nog de knop in te weten drukken om dat apparaat maar bezig te houden met het voorbij flitsen van plaatjes. Nou eindelijk een eetgelegenheid gevonden, waar we dus ook maar meteen plaats namen. Echter was er iemand aan het zeulen met wat boxen en had een JBL shirtje aan, dit was voor ons al een reden om zo langzaam mogelijk het eten te bestellen om te kijken wat er gaande was. Toen we uiteindelijk het eten kregen waren we voorzien van LIVE jazz muziek, wat onze maag natuurlijk altijd op prijs stelt! Poeh, wat maakt zo’n Gibson gitaar toch een mooi geluid onder het genot van een cocktail. ECHTER was de cocktail helemaal niet zo smakelijk, want meneer Jansen had alweer glasscherven in me hand hangen: bleek het glas dus gebarsten te zijn. Lekker dannnn….. Nou goed, het was dat ik het glas er makkelijk uit kon vissen, en ik een cocktail gratis kreeg.. (tja je blijft toch student he!). Later die avond hadden we de Jazz sfeer zo te pakken dat we toch maar even naar Zula zijn geweest om wat verdere live muziek te zien. En het was nog een goed idee ook, want er was een soort rock/jazz/reggea bandje aan het spelen (beetje Intwine idee). Helemaal top dus! Heb er ook nog een girl uit Friesland leren kennen en durfde hier niet meer auto te rijden, aangezien de 2 Nederlanders die hier onlangs zijn overleden bekende van haar waren. Bleek er dus een grote haas op de weg te zijn gesprongen, en zijn ze daar als het ware door gelanceerd en over de kop gevlogen. Dat is dus echt dikke pech! Na wat boeiende verhalen was het alweer hoog tijd om naar huis toe te gaan.. eenmaal thuis wist ik niet meer hoe laat het was, want al mijn apparatuur had ineens een andere tijd aangenomen, nou ik was maar gaan slapen want ik kon het allemaal even niet meer bevatten… Zondag, weer helemaal nuchter en vrolijk kwam ik er dus achter dat in Nederland de wintertijd is ingegaan. HAHA! Ja meestal wordt ik hier thuis even over ingelicht wanneer dit gebeuren van zich laat horen, echter was ik nu dus even niet op de hoogte ervan! Inmiddels al 12 uur…. Ehh ik bedoel 1 uur s’middags zijn we (ik, Sander, Jared) even naar Waterfront gegaan om ff de shops af te gaan, waar ik me oog op een MOOI O’neill item heb laten vallen helaas helaas natuurlijk niet in mijn maat!.. balen dan weer.. dan maar even een gezonde chicken wrap als avond eten.. Ja wat groente is ook niet verkeerd en zelfs wel lekker als je het krijgt! Jared had ondertussen ook nog een mooie Ray-Ban op het oog die hij waarschijnlijk deze week wel gaat halen, aangezien die erg goed stond. Maar nu ga ik maar snel weer terug aan me stagewerk, want dat mag natuurlijk ook geen vertraging oplopen! Slogan van deze blog:“ It Works, when you can’t “ BEST regards,Edwin!
 |
RSS feed Commentaar
! 
eeneh wat die Gibson betreft... ik ben het daar mee eens
(Tim, broertje van Rachel heeft er deze zomer zo een gekocht
veel plezier nog daaro.. eenh mak da je t houw kan!
grtzzz Wills