|
Zo, weer een weekje voorbij, en ondertussen begin je te beseffen dat ik alweer een maand in Afrika zit! Nog maar 4 maanden! Dat gaat wel erg snel. Tijd maar weer voor een Blog maar weer! Onze vrije woensdag van vorige week is goed verlopen, grootste plannen, weinig daden.. tja zulke dagen heb je wel eens. We waren NIET wezen surfen omdat het erg stormde, dus gingen we (Sander & Paul & Ed) een roekeloze rondrit maken richting het zuiden. Onderweg hebben we walvissen gespot die heftig door het water aan het springen waren.
En zo kwamen we plotsklaps op een strand terecht waar allemaal pinguïns aan het nestelen waren. En nee, helaas stonden deze pinguïns niet op hun surfboard zoals in de film ‘Surf’s Up’. Nadat we wat kiekjes hadden genomen begonnen ze zelfs een beetje brutaal te worden, zo werd ik nog even in me voet gehapt! Gelukkig had ik me schoenen aan.. tja zulke brutale dingen zie je ze niet doen in die documentaires. Na dat zijn we helemaal zuid gereden, echter nog niet naar Cape Point, want daar was het al te laat voor, maar het was een geweldig mooie rit, tussen de bergen, landschappen met boerderijen: Struisvogelboer, Wijngaardenboer, enz. Toen begon het al aardig donker te worden en was het tijd om naar huis te keren. Rond een uurtje of 8 thuis, en zit me huisgenoot heel sip te kijken, met 2 concertkaartjes in z’n hand die hij had gekregen:’ Jup, the concert starts within 15 minutes, but I have no car….’ Nou toen ik het hoorde dat het Katie Melua was, reed mijn auto al snel over de snelweg opweg naar het concert! Het was echt geweldig, in het mooie West Bank Casino, en dit is niet te vergelijken met Holland Casino, nee eerder met Las Vegas.. sjoh… Overigens was het concert natuurlijk ook prachtig! Had dit overigens niet verwacht! Vrijdag, het weekend van Hermanus begint, S’middags om 1 uur vertrokken om via een mooie kustroute aan te komen bij het Backpackers Hermanus huis. Dit huis was voorzien van zwembad,eigen kroegje, en een heerlijk ontbijt en braai mogelijkheden. Voor een backpackers huis is dit best luxe. Er liep trouwens ook een hond rond, en die heette JAJA: VRIEND (buddy) zoals ik ons konijn wilde noemen! Vrijdags even rondgestapt, want er bleek dus een WHALE Festival te zijn. Omdat er heel veel walvissen bij de kust rondzwemmen rond dit seizoen. Dus er stonden veel mensen met 400mm lenzen (spiegelreflex camera’s) aan de branding. En in een kleine inham was er een grote tent opgezet waar de hele dag door live muziek was. Daarbij in het centrum van de stad allemaal kroegjes en tentjes waar je wat kon drinken. Vrijdags zijn we dus ook even uit geweest. Zaterdag overdag heerlijk van het weer genoten aan de kust (24 graden?), en veel walvissen gespot. Zaterdag avond lekker relaxt rond een kampvuur gezeten met een zuid-amerikaan, engelsen, nieuw-zeelandse mensen. Toppie dus. De volgende dag, jaja zondag, zijn we er nog bij?  SHARK DIVING in gansbaai bij Shark Dive Unlimited. En ook Brad Pitt heeft hier zijn duik gewaagd. Dus wij hup in die boot, op naar de kooi, waar we in zouden zitten als de haaien ons tegemoet zwemmen. ‘gelukkig’ waren er vandaag jonge witte haaien, van zo’n 3 meter. Die van 6 meter en groter bleven even uit. Maar ik vond dit al meer dan genoeg om mee kennis te maken. Pff, als ik zo’n gebit had als die haai, dan zou ik nooit naar de tandarts hoeven. Gelukkig had ik me camera mee, dus jullie kunnen die geweldige haai even bekijken zoals ik dat deed, alleen ik was het sardientje in een blikje..en ik stond ook nog eens aan de buitenkant,, dus soms was het wel erg spannend, maar wel een prachtbeleving om zulke grootste vissen te zien zwemmen. Echter was er ook minder goed nieuws, want Sander en Jared waren zeeziek geworden, en ‘braakie’ alles over de rand van de boot. Maar toen we weer op de kant stonden voelde ze zich toch alweer een stuk beter.. op de terug weg hebben we nog even een ‘braai’-plaats gevonden, waar we maar even een BBQ-stop hebben gehouden. Ideaal die dingen langs de weg! Daarna snel op naar huis, wat de volgende dag moest er weer gewerkt worden. Echter voelde Sander zich nog steeds niet goed: helemaal niet goed. Dus hij wilde naar een ziekenhuis voor een controle op enge ziekten ofzo, want je weet maar nooit hier, en hij zag er echt niet gezond meer uit. Eenmaal in het ziekenhuis een bloedcheck gedaan e.d. maar gelukkig bleek alles okee, alleen had hij een virus opgelopen. Dus moest hij deze week even flink uitzieken. Dus helaas kon hij woensdag niet mee surfen, dus besloot ik maar te kitesurfen in Table View. Jared was mee omdat hij er even tussenuit wilde. De wind was goed, 17-20 knopen, N-W wind. Dus ik snel me ‘Vriendin’- de kite opgepompt :p En toen het water op gegaan, eenmaal op het water bleken de golven toch wel even iets hoger dan verwacht… 3 a 4 meter  !!! Dus bij de eerste golf werd ik al meteen gelanceerd! Gelukkig wist ik de klap op te vangen, en weer een stukje terug gesurft. Ik voelde me weer helemaal een beginner in die grote golven. Later letten ik niet op, en werd totaal van me board afgeslingerd. Me boardje lag zo’n 7 meter terug, en de stroming was TE hard om bij me boardje te kunnen. Toch nog maar even geprobeerd om ‘body-draggend’ me boardje te pakken te krijgen. Maar helaas was de stroming toch echt te hard, en begon ik uitgeput te raken. Ik raakte beetje in paniek, omdat de golven zo hoog waren, dus ik besloot toen maar een downwinder ZONDER board naar de kant te maken.. Safety boven alles natuurlijk. Echter toen ik op de kant stond: 0,0% board te zien in de hoge golven… ik was dus aardig vermoeid en boos op de oceaan. Ik nog zo’n 10 km langs de kust gelopen op hoop om me board te vinden. Maar helaas,hij was toch echt naar de haaien! Ook me enkel begon me tegen te werken en kon ik na 10 km strandwandeling toch echt niet meer verder.. Ik men bedroefd gezicht maar in de auto gestapt, nadat ik bij de locale kiters en de BEST kite winkel had verteld me board verloren te zijn. Bleek er ook nog een Nederlandse kiter rond te lopen, met wie ik me mail heb uitgewisseld, want hij werkt bij een exchange website voor studenten, en vond het wel leuk om nog een kiter gevonden te hebben. Nou toch maar in de auto gestapt en richting huis gereden.. En warempel zie ik daar toch een vrouw langs de kust lopen met mijn ‘custom made’ board die uit duizenden herkenbaar is! Ik haar aangesproken, en ze was dus van plan om hem naar de BEST kite winkel te gaan, echter had ik me gear achterin liggen, en zag ze dus dat ik toch ECHT een board miste bij mijn uitrusting, en gaf het vrijwel meteen terug toen ik haar uitlegde dat ook mijn telefoonnummer erop stond. Oh ik was ZOOOO blij!  HOPPA op naar de Kentucky Fried Chicken (Afrikaans: Kentucky Fucked Chicky).. en daar maar ff getrakteerd om een avond diner :p Volgende keer toch eerst maar op wat kleinere golven beginnen dus.. De locals zeiden dat ZO wind het beste was, minder stroming enzo.. Duss ik laat me niet zomaar uit het veld slaan! I’ll be back! Vandaag lekker rustig aan gedaan, aangezien me voetje nog niet zo toppie voelt, en morgen Thanksgiving georganiseerd door de Canadese. Nou ik zag de gans al klaarliggen in het bad :p dat wordt smullen morgen! Echter is morgen ook meteen ons afscheidsfeestje van Marius, onze duitse vriend, die weer terug gaat… hebben erg leuke tijden met hem gehad, dus dat vind ik wel ERGG jammer! Tijd voor een speech dus.. en Jared doet het in de vorm van een Rock-ballad. (onze rockster) Volgende week vakantie, dus dan is het nog geheel onzeker wat de week ons brengt! Overigens, het project gaat goed alweer 2 verslagen ingeleverd. En een foto update zo snel mogelijk weer op picasa... so stay tuned! Planning: Vr: Thanksgiving – afscheidsfeest Marius Za-Za: een week lang vakantie! Slogan van deze Blog: ‘Fly High & Kite Safe’ chop chop!
 |
RSS feed Commentaar
En die sharkdiving tjonge heftig weekje....
Nou fijne thanksgiving vandaag!!!! Knuffel mij